Onderstaan is een artikel van de website lauwersmeerkoerier.nl van SEAL productions en daarmee Gerhard Kornelis Bakker. De originele bronnen bestaan, evenals de auteur, helaas niet meer. Het artikel is hier geplaatst opdat het werk van Dhr. Bakker niet verloren gaat.Het (brom)fietsmuseum bestaat ook niet meer, het artikel van 19 mei 1999 is ongewijzigd, dus in tegenwoordige tijd geplaatst.
Het is een uit de hand gelopen hobby
Aan de Schoolstraat in Zoutkamp is de bromfiets- en rijwielzaak van Sieger Woddema ondergebracht in het gebouw van de voormalige gereformeerde basisschool. De voorzijde van de oude schoolmeesterswoning is ingericht als showroom en waar vroeger de kinderen onderwezen werden heeft hij zijn werkplaats. Tot zover niets bijzonders. Dat wordt het wel als de bezoeker naar het andere klaslokaal gaat of de trap naar de bovenverdieping neemt. Daar heeft Woddema namelijk een heus (brom)fietsmuseum ingericht. Niet alleen struikel je er bijna over de Mosquito’s, Berini’s, Sparta’s, Kaptein Mobylette’s en een keur aan oude rijwielen van bijvoorbeeld Fongers uit Groningen en Dresco uit Winschoten. Namen die nu alleen de oudere generaties nog wat zeggen. Maar bovendien heeft Woddema meer in huis dan tweewielers alleen. Kasten vol (carbid)lampen, fietsplaatjes, oude reclameborden, onderdelen en historische lichtreclames vullen de ruimte.
“Tja, ik weet het”, zegt Woddema, “het is een uit de hand gelopen hobby en ik kamp nu al met ruimtegebrek”. Wat dertig jaar geleden begon met een kleine verzameling oude dynamo’s, koplampen en een enkele vooroorlogse fiets, is inmiddels uitgegroeid tot een volwaardige collectie, die een uniek beeld geeft van een groot stuk fiets- en bromfietsgeschiedenis.
“Toen ik voorzichtig begon te verzamelen, waren er niet veel liefhebbers voor”, weet de rijwielhersteller zicht te herinneren. “Toen heerste nog het idee van ‘weg met die oude rotzooi’. Dat is nu heel anders. Er is zelfs een heuse Noordelijke Hulpmotor Vereniging, die met haar zestig leden inmiddels een ledenstop kent. En het zijn niet alleen mensen uit de rijwielbranche die zich op het verzamelen van dit materiaal hebben gestort. Onder de leden van de vereniging zijn ook belastinginspecteurs, schooolmeesters en dominees te vinden, die dezelfde (brom)fietspassie met Woddema delen. “Het is nu echt een rage” weet de Zoutkamper, “een hang naar het verleden en het respect voor wat er toen al gemaakt werd”.
Inmiddels is Woddema uitgegroeid tot een heuse vraagbaak op (fiets)historisch gebied. “Ik word vrijwel dagelijks gebeld door liefhebbers die op zoek zijn naar bepaalde onderdelen of documentatie over oude (brom)fietsen. Maar voor Woddema blijft zijn museum een pure hobby. “Nee, ik verkoop niets. Hooguit wil ik nog wel eens wat ruilen met een collega-verzamelaar en verder show ik wel eens een deel van mijn verzameling op beurzen.”
Liefdevol pakt Woddema tijdens ons gesprek een vooroorlogse koplamp uit een van de overvolle vitrinekasten. “Hier zit een mooi verhaaltje aan vast”, glimlacht hij. “Nog niet zo lang geleden kwam hier een man met een lekke band van zijn fiets. Dat gaatje had hij opgelopen tijdens een fietstochtje naar Lauwersoog. Of ik de band even kon plakken. Natuurlijk kon dat, maar intussen had ik al gezien dat er een prachtige oude koplamp op de fiets zat. Ik heb nog even getwijfeld of ik hem aan zou bieden de oude lamp voor een spiksplinter nieuwe te ruilen, maar dat vond ik wat al te brutaal. Groot was mijn verbazing dan ook toen de man terugkwam om zijn fiets weer op te halen en zei: “Oh ja, zet er ook maar even een nieuwe koplamp op”. Dit is dus de oude koplamp, is het geen pracht exemplaar?”, besluit Woddema.
